Pijn van het afscheid

Jij maakte mijn wereld te klein
Je huis werd mij te klein
Ik geraakte mezelf kwijt
Onder jou

Ik wou groeien, leren
Groter worden, expanderen

Maar jouw keuzes
Lieten niets van me heel
Ik geraakte mezelf kwijt
Onder jou

Als rups liet je me geen vlinder worden
Je benam me het recht te groeien en te leren
Jouw keuzes werden mijn tralies
Jouw zijn werd mijn onzijn

Maar nu niet meer, lieve schat
Jouw onvruchtbare bodem
Verlaat ik terstond
Vruchtbare bodems zoek ik op
De mooiste vlinder zal ik er zijn
Zonder jou, ver weg van jou…

Vruchtbare bodems inspireren mij
En ik inspireer hen
Een nog mooiere vlinder dan ik dacht
Maakt er nog mooiere vlinders
Zo moet het leven zijn

Jij was als de dood voor mij
Zonder jou ga ik weer leven
Levend zijn
Is immer de zin van het leven

Ver weg van dogma’s en beoordelen
Tussen bloemen en dieren en bomen en akkers
Verwelkom ik weer het leven
Ik dacht dat ik dood was
Maar dood was jij
Zonder jou
Leef ik op
Ik ga

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *