Recidief Ontrouw, een frivool gedichtje…

Door jouw wonder
Zag ik het noorden en het zuiden
Van mijn hart
Het oosten en westen
van mijn ziel
Het boven en onder
van mijn gevoel
Vulde ik me helemaal
Maar toen het afgemeten werd
tegen mijn beschuldigende conventies
Liet ik het brutaal uiteenspatten
in alle windrichtingen en consequenties
Nu zucht ik naar jouw wonder
Zoek ik het tevergeefs
in al mijn windstreken
En het doet daar pijn, harde pijn
Jouw wonder mis ik er zeer
Kan er bijna niet meer zijn
Dit duld ik niet meer
Vergeven zal ik me
Ik leerde immers van een zoet wonder
Jouw wonder, in mij
Nu mijn
Met een ander, recidief, verbreed…
Mijn wonder
Laat je het zuiden zien en het westen en het midden
Van jouw hart
Het noorden en oosten en ginder
Van jouw ziel
Het onder en boven en tussen
Van je gevoel
Ik vul je helemaal
Maar eerst bouw ik een burcht
Van kennen en weten rond je
Vakkundig door ervaring, ik wel
bewapen jouw anti-conventies diep in je
Buiten de burcht
geen consequenties
Voor het jezelf kunnen vergeven
Zorg ik op voorhand, wel
En als je dan toch uiteenspat
Vinden we je weer terug, heel snel
Want ik leerde mijn les
Via wel hele harde pijn
Ik bespaar jou die les
Van het niet meer kunnen zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *