Eenzaamheid

Ik mis huid
De rode zon die ondergaat in jouw gouden zee
Ik mis tong en mond
De grote waterval die duizenden liters waters stort
Ik mis ogen die doorklieven
Het pad dat bergen snijdt in twee, en dalen verbindt
Ik mis de geur van jouw lijf, jouw opwinding
Het bos na een fikse onweersbui

Ik mis jouw adem op mijn huid
Het zout van jouw zweet

Ik mis vooral de klank van jouw stem
Als je mijn naam uitspreekt als uitnodiging

Ik mis jouw uitnodiging
Zoveel meer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *