een schim van vanzelfsprekendheid…

een schim van vanzelfsprekendheid…

Ik voel me als een spook
In jouw zo veilige huis
Kijk je dwars door me heen

Ontrouw, zeg je, met haar
Ik zeg, Van vlees en bloed, weer helemaal scherp met haar

De contouren van mijn lijf
Vervaagd, in je opgegaan
Jij werd mijn norm
Jouw thuis werd me omgedaan

Bedrog, zeg je, met haar
Ik zeg, Helemaal helder en klaar kom ik, weer zichtbaar met haar

Ik ken elk woord, elke klank van jouw huis
Jij verdrukt me zo thuis in dit huis

Ik ben hier volledig verteld, uitgeteld
Heel veilig compleet uitgelezen
Opgebaard, tentoongesteld
Vervallen tot schimmerige vanzelfsprekendheid.

Maar zij brengt licht in mijn leden
Zij is gevaarlijk, zoete pijn en geweld
Met een storm in Maart gaat ze me bekleden
die te gelijk koude regen en hete zon voorspelt

Tot helemaal en compleet herkenbaar, ik

Bij haar, midden in de uitbarsting, rook en vuur
Waar alleen klimmen zonder vangnet telt
Ze bestaat er uit risico, zo verrassend, zo puur
Duidelijk nu waar jouw te veilige schoentje knelt

Waarom ben ik bij jou
slechts een schim van vanzelfsprekendheid?

Je regelde onze veilige haven tot perfectie, absoluut
Ontregelde mij tot een inwendige vreemdeling
Als een vergeetput om me heen, resoluut
Werd oorverdovend stil jouw kans op verandering

Ik voel me in jouw huis jouwziel zo alleen

Jouw veiligheid heb ik nodig
Haar onveiligheid maakt me heel
Jou en haar, broodnodig
Als je van me houdt, laat me heel
Met jou, met haar
Heel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *